Menu

Etiquette

Er is een Japans gezegde in de gevechtskunst: Rei Ni Hajimari, Rei ni Owaru. Dit betekent dat alle Japanse gevechtskunsten met een buiging beginnen en eindigen. Deze etiquette is een intergraal deel van Budo en zonder zou Budo hetzelfde zijn als straatvechten.

De eerste keer als je buigt is dat om als leerling je respect uit te drukken voor de trainer en een vraag voor een goede training naar de trainer toe (Sensei ni rei)
Als je de tweede keer buigt voor de training is dat een belofte om hard en doelgericht te trainen. Na de training is dat om uit te drukken dat de tevreden bent met de training en dat je genoeg training gehad hebt. (Otogai ni rei)
Als er een oudere of hulptrainer aanwezig is in training, buig je ook uit respect naar die persoon (Sempai ni rei)
Ook als je de dojo binnen of buiten gaat, buig je uit respect.

Er zijn twee soorten buigingen: zittend en rechtstaand.
Als je zittend buigt, zit je eerst met de handen op de dijen, laat ze dan op de grond vallen met de duimen en de wijsvingers tegen elkaar. Als je buigt moet je niet naar je tegenstander blijven kijken. Laat je gewicht niet op je handen rusten, zodat je ze indien nodig kan bewegen.
Bij een rechtstaande buiging mogen de handen aan de zijkant van de benen geplaatst worden of vooraan op de dijen.

Voor de juiste benamingen van de groeten en de hele groetceremonie, zie ook termen. Buiten het buigen zijn er nog wat algemene regels waar een goede student zich aan moet houden:


Om maar te laten zien dat ik dit niet zomaar allemaal zelf verzin zijn hier mijn bronnen:
http://www.yale.edu/karate/etiquette.html
http://www.wadokarate.co.uk/bow.htm
http://pages.ivillage.com/angiemoshier/karate/etiquette.html

Top