Verslag van Vlaams Kampioenschap op 29/01/2012 - door Gert
Goed dat karate geen voetbal is, want mijn wedstrijdelftal was al voor de start herleid tot negen. Lieven was ziek en Wannes had zijn schouder geblesseerd. Wij met ons peloton naar Schoten, om daar te merken dat er nog wel wat volk was afgaande op de zeer beperkte overschot aan parkeerplaatsen.Het begin van de wedstrijden was echter niet zo spetterend. Lander gaf zijn voorsprong uit handen tegen een tegenstander die hij gemakkelijk aankon in een goede dag.
Na Lander moesten er vier aan de bak bij de preminiemen jongens. Er werd al op voorhand druk gespeculeerd wanneer ze tegen elkaar konden uitkomen. Jasper deed het goed en paste zich goed aan aan zijn tegenstanders. Ook Mats zette een verdienstelijke prestatie neer en beet nipt in het zand. Ferre liet vanouds zijn benen weer flapperen. Lukas domineerde echter de wedstrijd en kon ook dit kampioenschap op zijn naam schrijven na een finale tegen Ferre. Lukas droeg zijn zege op aan zijn hond, die helaas vanmorgen overleden is. Veel sterkte, Lukas!
Ondertussen was ook Stijn het beste van zichzelf aan het geven op een andere mat. Hij won zijn eerste match met twee ippons onder het motto "met de handen scoren lukt vandaag niet al te goed". Daarna blaakte hij van zelfvertrouwen en beloofde zelfs een collega een kebab als hij niet tegen hem in de halve finale zou uitkomen. En het moet gezegd worden: Stijn hield woord. In die halve finale moest hij wel zijn meerdere erkennen, maar heeft hij ook weer gestreden voor wat hij waard was.
De poule van de miniemen meisjes was er één van wisselende emoties. De zenuwen stonden strak gespannen. Lore nam deel aan haar eerste kampioenschap en Femke was ook nogal nerveus omdat ze de opgekomen supporters iets wou laten zien. En dat deed ze! Van in het begin liet ze zien dat het hardere trainen vruchten afwierp. Hiermee haalde ze vlot een bronzen medaille binnen. Lore vocht haar eerste match maar was wat verstijfd door de zenuwen. De teleurstelling was dan ook enorm toen ze verloor. Gelukkig werd ze opgepikt voor de herkansingen. Hierin vocht ze beter en bij een gelijkspel beslisten de scheidsrechters dat ze de betere was. Hiermee behaalde ze ook een bronzen medaille. Er zijn er die minder halen op hun eerste kampioenschap!
Als je nu iets kan zeggen over de wedstrijden van Lisa is het wel dat haar harde werken helaas niet vertaald werd in goede resultaten. In een eerste match moest ze haar meerdere erkennen in een doorwinterde kamper. In de herkansingen stond ze tegen een plaatselijke buffel die een kop groter was dan haar. Daar werd er vlijtig op mekaar in gehakt, maar zonder resultaat. Om de een of andere reden kreeg haar tegenstander een punt en moest Lisa teleurgesteld afdruipen.
Voorts moet ik zeggen dat het nieuwe reglement wat wennen was. Gelukkig waren onze kampers hier goed op voorbereid. Zij waren dan ook zeer tevreden over de arbitrage. De arbitrage was best goed voorbereid. De organisatie van het kampioenschap was vlekkeloos. Iets wat niet kon gezegd worden over de vloer bij de heren plus. Hier zijn menig neusproppen de revue gepasseerd. In de finales bij de groteren gaf Stef een ijzersterke indruk. Kenny en Nicky Koster gaven een show weg die zelden vertoond wordt op internationaal niveau.
Kortom, een geslaagde dag met een geslaagd resultaat.